- Warszawa / Poznań
- biuro@hydrogencare.pl
- +48 535 346 466
1520
Philippus Aureolus Paracelsus
Szwajcarski lekarz, chemik i filozof, jest uważany za ojca medycyny nowożytnej. To on wprowadził pojęcia takie jak “alkohol”, “gaz” i “chemia”. Paracelsus praktykował medycynę opartą na obserwacji i doświadczeniu, a jego metody lecznicze przetrwały aż do XIX wieku. Podczas przeprowadzania eksperymentu z kwasem i metalem i zaobserwował tajemniczy łatwopalny gaz jako produkt uboczny.
1766
Henry Cavendish
Brytyjski chemik i fizyk, był pionierem w wielu dziedzinach nauki. To on pierwszy wyodrębnił wodór jako gaz, który podczas spalania łączy się z tlenem, tworząc wodę. W 1766 roku przeprowadził eksperyment, w którym spalił wodór w obecności tlenu, a następnie zbadał ilość powstałej wody. Jego odkrycie było przełomowe, ponieważ potwierdziło istnienie wodoru jako pierwiastka chemicznego. Wodór jest najlżejszym pierwiastkiem i stanowi około 75% masy widzialnego wszechświata.
1783
Antoine Laurent de Lavoisier
Francuski chemik i fizyk, jest często nazywany współczesnym ojcem chemii. Był nie tylko pionierem w nomenklaturze chemicznej, ale także przyczynił się do naszego zrozumienia reakcji chemicznych. W 1783 roku Lavoisier opublikował swoje badania, w których dowiódł, że woda powstaje w wyniku reakcji tlenku wodoru (H₂O) z tlenem (O₂). Jego prace nad spalaniem i reakcjami gazów doprowadziły do odkrycia, że woda składa się z wodoru i tlenu. W zasadzie, wodór oznacza “tworzenie wody”.
1798
Publikacja w której pierwszy raz pojawia się wzmianka nt wodoru i jego medycznych właściwościach
1888
ANNALS OF SURGERY
W 1888 roku w czasopiśmie Annals of Surgery ukazała się jedna z publikacji łączących wodór z medycyną. W tym czasie często wykonywano niepotrzebne laparotomie, ponieważ chirurgom bardzo trudno było określić trzewne uszkodzenia jelit i żołądka. Poinformowano również, że chirurg był w stanie użyć wodoru do wdmuchiwania przewodu żołądkowo-jelitowego w celu dokładnego określenia i zlokalizowania urazów trzewnych, unikając nieuzasadnionych operacji
2007
W 2007 roku Ohsawa i in. opublikowali w Nature Medicine artykuł „Wodór działa jako terapeutyczny przeciwutleniacz poprzez selektywną redukcję cytotoksycznych rodników tlenowych”. Ohsawa i in. stwierdzili, że wodór jest w stanie reagować z cytotoksycznymi rodnikami tlenowymi i chronić przed uszkodzeniami oksydacyjnymi. Wnioski te zostały wyciągnięte na podstawie eksperymentów z obserwacją szczurzego modelu ogniskowego niedokrwienia i reperfuzji.
Badanie sugeruje również, że wodór jest w stanie zapobiegać uszkodzeniom oksydacyjnym poprzez reakcję z rodnikiem hydroksylowym. Jest to ważne, ponieważ uważa się, że rodnik hydroksylowy jest najbardziej niebezpiecznym rodzajem tlenu, ponieważ nie ma naturalnie występujących mechanizmów zapobiegających jego wpływowi.
